kanhliw

เพิ่งรู้กลางคืนเงียบงัน และทำให้ใจ คนทั้งคนสั่น   ได้ซะเท่าไร
ฉันเห็นเรื่องเราทุกตอน ภาพเธอวันนั้น   มันเฝ้าคอยย้อน ย้อนมาทำร้าย
* เปิดไฟทุกดวงไว้ แต่ข่มหัวใจไม่ได้
ความเข้มแข็งอยู่ไหน ไม่ชอบที่เป็นแบบนี้
** กลัวความมืด ทุกครั้งไม่กล้าหลับตา  
นับตั้งแต่เธอ เลิกรา อ่อนแอทุกนาที    ไม่รู้อีกกี่คืนต้องฝืนอย่างนี้
อยากรู้สึกดี   ช่วยฉันสักที  กลับมาได้ไหม
ทุกวินาทีที่เดิน รู้ไหมมีใคร อ้างว้าง เหลือ เกิน     นอนหลับไม่ไหว 
ทุกครั้งก็ยังไม่ชิน  ลึกๆ ยังหวังให้เธอได้ยินเสียง คนใจสลาย
ซ้ำ *,**

ไม่รู้ว่าเกิดอะไร ไม่เข้าใจความเจ็บนี้

เมื่อร่างกายทุกส่วนก็ไม่มี บาดแผลที่ตรงไหน
แต่ทำไมมันเจ็บเกินทน จนแทบยืนจะไม่ไหว
ไม่มีเรี่ยวแรง เกือบลืมหายใจ แค่เธอจะไป...จากฉัน
* ช่วยบอกได้ไหม..เธอ ก่อนเธอนั้นจะไป
เจ็บที่เธอทำไว้ ต้องรักษามันยังไงกัน
ช่วยบอกให้รู้..ที จะได้รักษาทัน
เจ็บที่ไร้ร่องรอย ไม่มีแผล เจ็บแบบนี้ นี่คืออกหักใช่ไหม (เพิ่งได้เข้าใจ)
เธอรู้หรือเปล่าว่าฉัน ใจข้างในเป็นอย่างไร
ไม่เคยมีความเจ็บตรงที่ใด ที่จะเท่าความเจ็บนี้
ไม่คิดไม่เคยเตรียมตัว ว่าต้องเสียใจอย่างนี้
กับความรู้สึก ความเจ็บที่มี ต้องทำยังไง...จะหาย
ซ้ำ *
เพิ่งได้เรียนรู้...เข้าใจ ว่ามันทรมานแค่ไหน
อยากจะร้องระบายน้ำตาสักหยดก็ไม่มีให้ไหล
สิ่งเดียวที่ฉัน...รู้ดี คือตอนนี้แทบทนไม่ไหว
ได้แต่ฝืนมันไป ให้ฉันไม่ขาดใจ...อยู่ตรงนี้
ซ้ำ *

edit @ 3 Jun 2009 17:17:45 by kanhliw

หยุดตัวเองยังไงฉันไม่ควรปล่อยใจให้รัก
หักใจยังไงไม่ให้โบยและบิน...ไปกับเธอ
รู้ว่าไม่ควรรัก รักคนอย่างเธอ แต่ฉันไม่รู้จะยื้อจะทนและฝืนยังไง
อยากจะลืมนาที ช่วงที่เธอผ่านพ้นเข้ามา 
หลับตาใจแอบมองเห็นเธออยู่ดี
ทรมานรักไปก็ช้ำไปทุกที ชีวิตไร้ทางจะไป
** ใจ...มันรักเธอคนเดียว 
แม้ร่างกายฉันเองตอนนี้จะอยู่กับเค้า 
จิตใจมีเสียงเตือนเบา ๆ 
ว่าเรื่องราวรักของเรามันผิด 
แต่ฉันยอมไม่เป็นไร
หากว่าฉันนั้นรู้ ว่าสักวันจะได้พบเธอ 
ก็คงรอก่อนไม่เผลอไปกับใคร
ทรมานรักไปก็ร้าวไปทั้งใจ มันสายที่ได้เจอเธอ
(**)
ใจ...ตอนนี้ทรมาน ฉันรักเหลือเกิน แต่เธอต้องอยู่กับเค้า
ปวดใจทำได้เพียงเป็นเงา
เค้าใกล้เธอเมื่อพบเจอไม่อาจกอดแนบเธอไว้ดังเก่า
ใจ...มันรักเธอคนเดียว 
แม้ร่างกายฉันเองตอนนี้จะอยู่กับเค้า 
จิตใจมีเสียงเตือนเบา ๆ 
ว่าเรื่องราวรักของเรามันผิด 
จะรักเธอไปจนตาย